De winter arriveert...

Lieve familie en vrienden,

Wat gaat de tijd toch snel, alweer anderhalve maand geleden dat ik geschreven heb, ik kom er gewoon steeds niet aan toe… Vandaag hebben we allemaal een dagje vrij (vrijdag), Hannah even lekker een middag slaapje, Michiel op stap en Jonathan een filmpje kijken zodat ik eens even kan gaan zitten om te schrijven.

Vanmorgen zijn we met de kinderen naar een binnenspeeltuin geweest, het was niet heel groot, wel een hele leuke speeltuin en we hebben ons lekker uitgeleefd.

Winter is hier…

Inmiddels is het winterweer aangekomen, de nachten van -20 en overdag -15 met hier en daar een gevoelstemperatuur van -30. Klinkt natuurlijk als super koud, het valt tot nu toe gelukkig heel erg mee. Dat zeg ik niet om stoer te doen, ik denk dat je het pas echt begrijpt als je het zelf voelt. In Nederland heb je veel waterkou, dat is hier heel anders, de lucht is een stuk droger. Wat het wel koud maakt is de wind op de prairie, in de zomer is dat lekker wanneer het 30 a 35 graden is, nu is dat wat minder. Door de droge lucht is de sneeuw ook anders dan in Nederland, het is een soort poeder waardoor een sneeuwpop en sneeuwballen maken er niet in zit. Vandaar dat we sneeuwengelen maken en grote “bergen” beklimmen, van de sneeuw die door de sneeuwschuivers op en hoop geschoven is. De eerste dag dat er sneeuw gevallen was, waren er wat verkeersproblemen maar verder is het prima te doen.

De kinderen:

Gister hadden we een gesprek met de juf, wat een complimenten voor onze stoere bink, hij werkt hard aan zijn engels en met de engelse juf. In de klas werkt hij minder hard, is hij wat snel afgeleid en dat is niets nieuws voor ons. Het lezen gaat hier niet zo snel als in Nederland en ook heel anders, we maakten ons zorgen maar de juf heeft die zorgen weg genomen. Wij hebben wat tips gegeven en voorbeelden wat werkt voor Jonathan en dat vond de juf fijn. Verder gaat het steeds beter met Jonathan, we merken dat hij langzaam aan begint te ontspannen en de hele situatie een plekje gaat geven. Alles op zijn tijd! Hij krijgt ook huiswerk elke dag, dit hebben we met de juf besproken, want wanneer hij om 4 uur thuis komt is hij moe en dan gaan we geen huiswerk doen, we merken dat dit totaal averechts werkt. De juf vond dit voor Jonathan ook beter om het huiswerk te laten gaan.

Vorige week zaterdag had hij zijn eerste kinderfeestje, hij was zenuwachtig maar kwam met een grote grijns thuis en was helemaal vrolijk en happy :-).

Hannah babbelt inmiddels een lekker verhaaltje en vindt zingen erg leuk. Ze is nog niet zo in het engels bezig maar we merken dat ze het wel steeds beter begrijpt. Ze gaat 3 korte dagen naar een KDV aan huis, we zijn alleen niet helemaal tevreden en willen de komende weken tijd besteden aan een nieuwe plek zoeken voor haar.Ze vindt het spelen met andere kinderen wel erg leuk, ook in de kerk wil ze naar “de kindjes” toe. Hannah vindt het ook super leuk om verstoppertje te spelen en met zijn vieren rennen we door het huis om een verstopplek te zoeken…. Tekenen begint ze ook steeds meer te ontdekken en vooral alles “zelf doen”! Momenteel is ze echter ziek: hand, voet en mond ziekte… hopelijk gaat het niet over op Jonathan, Michiel of mij.

Diana:

Een aantal weken terug had ik een gesprek bij een soort kindertehuis om daar als inval te werken naast de job die ik nu heb. Het liefst werk ik voor 1 bedrijf en hopelijk kan dit in de toekomst ook. Ik werk nu 3 diensten boventallig en moet twee cursussen doen om uiteindelijk aan de slag te kunnen. Het is een huis waar kinderen opgevangen worden die direct uit huis geplaatst zijn, dus crisis opvang. Het is/ kan dus best wel heftig zijn, want een kind wordt natuurlijk niet voor niets in crisis opvang opgevangen.

Verder nog steeds engelse les, dingen regelen voor de kinderen, taken die ik in de kerk ben gaan doen en zo vliegt de tijd voorbij. Ik irriteer mij soms aan het feit dat het moeite kost om contacten te onderhouden, ik hoop dat dit binnenkort in een beter evenwicht komt… Rond de kerst ben ik ook 2 weken vrij, dat zal denk ik een hoop goed doen :-).

Komende dagen schrijf ik meer :-)

Lieve groetjes en koude knuffels uit Saskatoon ;-)

Comments

Add new comment

*

Lieve Diana, heerlijk om weer iets te lezen over jullie leven daar, brrrrr, het klinkt toch wel koud daar! Voor Hannah heel veel beterschap! Hand voet en mondpijn is inderdaad heel erg besmettelijk, dus ik hoop dat jullie er geen last van krijgen! 

Je hebt een hele pittige baan in de crisisopvang, en hoewel de kinderen het niet altijd zo zullen laten merken, heb je wel de kans om een verschil voor ze te maken! Hoe gaat het met Michiel?

Heel veel succes, sterkte en liefs, Kitty.